Elementy ogrodów japońskich
Tagi: Elementy ogrodów japońskich, Kamień, roślinność, Woda
Najważniejszymi elementami składowymi ogrodów są wszelkiego rodzaju konstrukcje kamienne, wodne oraz roślinne. Kamień ma szczególne znaczenie w filozofii Dalekiego Wschodu, ponieważ symbolizuje wieczność, trwałość i odporność na różnego rodzaju warunki. Dlatego też ułożenie kamieni w ogrodzie nie może być przypadkowa, ale podlegająca ścisłym zasadom. Wszystkie kamienie muszą leżeć w ogrodzie dokładnie w takiej samej pozycji, w jakiej leżały w naturze. Nie mogą być one także układane w proste linie, muszą spoczywać w naturalny sposób. Wielkość, kształt i kolor kamieni także mają znaczenie. Powinny być duże, posiadać naturalne kolory i ciekawą teksturę. Ich ilość w kompozycji musi być równa dwóm – ułożonym po przekątnej, trzem lub stanowić skupisko uzyskane z nieparzystej ich liczby. Można je także układać w kształt łuku lub półkola. Kamień służy w sztuce japońskich ogrodów także do układania ścieżek, wodospadów, strumyków i brzegów oczek wodnych. Popularne jest także stosowanie żwiru odzwierciedlającego ruchy fal.
Jeśli już mowa o elementach wodnych, których zresztą w ogrodach japońskich nie brakuje, warto pamiętać, że one także podlegają pewnym zasadom. Oczka wodne powinny mieć nieregularne kształty, przypominające brzegi mórz na kartografii, strumienie powinny dosłownie wić się pomiędzy pagórkami ogrodu (mają przypominać rzeki). W ogrodach cechujących się aranżacją suchą, kamienną, pozbawioną wody, wrażenie rzek oraz jezior można uzyskać poprzez specyficzne rozsypanie żwiru o odpowiednim kolorze. Zatem nawet, jeśli ogród pozbawiony jest wody w sensie dosłownym, nie może jej zabraknąć w znaczeniu symbolicznym.
Ostatnim ważnym elementem ogrodu japońskiego jest roślinność. Jednak trzeba pamiętać, że stanowi ona jedynie dopełnienie uzyskanego obrazu. Poza tym i ona podlega symbolicznym zasadom. Jeśli ogród nie posiada stawu ani oczka wodnego, to w jego miejsce sadzi się 9 judaszowców, a jeśli brak mu strumienia, to 9 wierzb. Oczywiście, najpopularniejszym drzewem stosowanym w ogrodzie japońskim jest sosna. Bywa sadzona w centralnym jego punkcie i ma znaczenie szczególne, ponieważ w Japonii postrzega się ją jako symbol siły i długowieczności. Istotną cechą roślinności jest jej zdolność do obfitego kwitnienia. Takie są wiśnie, magnolie, rhododendrony czy glicynie. Wskazana jest jednak także obecność drzew nie posiadających licznych pąków kwiatowych, np. klonów i miłorzębów japońskich. Nie należy także zapominać o kolorystyce roślinności w poszczególnych porach roku.
Projektując ogród japoński w naszym kraju warto pomyśleć również o rodzimej roślinności. Nie chodzi przecież o dosłowne przeniesienie „kawałka” Japonii wraz z jej roślinnością do Polski, ale wykorzystanie zasad tworzenia ogrodu zgodnego z harmonią otaczającej przyrody.
Ogrody japońskie