Kategorie

Polecane strony

Ogród japoński

Ogród japoński: ogród w tradycyjnym japońskim stylu, spotykany przy domach prywatnych, w parkach, przy świątyniach buddyjskich i shinto oraz w pobliżu zabytków. Ogród japoński ma naśladować przyrodę, nie starając się jej podbić ani zniszczyć. Należy go tak pielęgnować, aby jak najstaranniej ukryć działania człowieka. Ideałem dla japońskich ogrodników jest odpoczynek wśród dzikiej przyrody. Jeden z tekstów dotyczących urządzania ogrodów japońskich (XI w.) mówi: ucz się od natury, lecz jej nie kopiuj. Istnieje kilka rodzajów ogrodów japońskich, ale wszystkie cechuje harmonia, prostota, asymetria i elegancja. Dwa podstawowe style ogrodów to TSUKIYAMA z małymi pagórkami, kamieniami symbolizującymi góry, stawami naśladującymi morza i jeziora oraz KARESANSUI: styl suchego ogrodu ze żwirem przedstawiającym wodę, głazami wyobrażającymi wyspy i grabionym piaskiem imitującym uderzające w nie fale. Niezbędnym elementem w klasycznym ogrodzie japońskim jest woda - wnosi do ogrodu życie, ruch. Czasem bywa zastąpiona nieregularną plamą jasnego żwiru. Konieczny jest także kamień - symbolizuje niezmienność i trwałość przyrody. Głazy użyte do dekoracji ogrodu powinny mieć naturalną formę, taki sam kolor i fakturę. W roślinności dominuje kolor zielony. Kwiaty zastosowane są tylko jako pojedynczy akcent. Najczęściej używane rośliny to: azalie japońskie, klony palmowe, magnolie i wiśnie oraz peonie. W japońskim ogrodzie znajdziemy także kamienne latarnie i ścieżki ułożone z pojedynczych płaskich kamieni.

Zasady ogrodów japońskich

Tagi: , ,

Projektowanie ogrodu japońskiego wiąże się z koniecznością poszanowania kilku zasad. Przede wszystkim każdy ogród musi mieć charakter symboliczny. Symboliczność otrzymujemy dzięki specyficznemu ułożeniu kamieni lub skojarzenie tworzywa z konkretnym symbolem. W ogrodzie nie mogą być obecne żadne linie proste lub rzędy. Ogród ma odzwierciedlać porządek panujący w przyrodzie, a nie stanowić porządek stworzony przez rękę ludzką. Według japońskiej filozofii człowiek jest tylko jedną z części świata, a nie jego władcą. Przestrzeń ogrodu powinna łączyć się z przestrzenią domostwa i posiadać niemal niezauważalną granicę, co można uzyskać tylko dzięki idealnej kompozycji ogrodu z otaczającym go terenem. Poszczególne elementy ogrodu powinny być dobrane i ulokowane według „zasady trzech elementów”. Chodzi o łączenie ich w poszczególne grupy dobrane pod względem jakości, kształtu i wysokości. W ten sposób odzwierciedlano porządek, w którym najwyższy element symbolizuje Niebo, średni Człowieka, a niski Ziemię. I choć ogród ten powinien być jednolity w stylu, to jednak zauważalne muszą być odrębne kompozycje, stanowiące swojego rodzaju obraz różniący się od innych nastrojem czy kolorystyką. Wszystko musi być jednak wykonane z prostotą, w miarę możliwości powinno posiadać zredukowaną ilość roślinności i mieć przemyślane praktyczne rozwiązania. Nieodzowną jednak zasadą jest optyczna manipulacja przestrzenna, osiągalna dzięki odpowiednim kompozycjom, przez które widz ma mieć wrażenie nieskończoności ogrodu. W Polsce ogrody najczęściej są otoczone wysokimi drzewami czy krzewami, by przestrzeń tę odgrodzić od pozostałego otoczenia, podczas gdy w japońskich ogrodach wysokie drzewa sadzi się po środku, by granica pomiędzy ogrodem a dalszym terenem po prostu zniknęła lub była słabo zauważalna.

Kategoria: Zasady ogrodów japońskich |